|
|
|||||||||||||||||||||||
 |
Oceanië is de collectieve naam voor een groot aantal eilanden in de Grote of Stille Oceaan. Meestal wordt de regio etnologisch in drie grote eilandgroepen ingedeeld:
 Sponsored by Vliegtickets.nl |
Melanesië is samen met Polynesië en Micronesië één van de drie grote eilandgroepen in de Grote of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen. Het is gelegen ten noord tot noordoosten van Australië. Melanesië betekent zwarte eilanden (Grieks: melas=zwart nesos=eilanden/eilandrijk), zo genoemd naar de huidskleur van de inheemse bevolking.
Micronesië is een van de drie grote eilandgroepen in de Grote of Stille Oceaan die samen Oceanië vormen. Het gebied wordt omsloten door de Filipijnen in het westen, Indonesië in het zuidwesten, Papoea-Nieuw-Guinea en Melanesië in het zuiden en Polynesië om het zuidoosten en oosten. Het woord Micronesië komt van de oud-Griekse woorden μικρος (klein) en νησος (eiland).
In een ruimer perspectief worden hier ook Nieuw-Zeeland, Papoea-Nieuw-Guinea en Australië bij gerekend. Men spreekt dan van het continent Oceanië, hetgeen door anderen als foutief beschouwd wordt aangezien zij enkel het continent Australië aanvaarden.
De moeilijkheid ligt hem in de definitie. Men kan stellen dat Oceanië een afzonderlijk werelddeel is, hoewel heel duidelijk geen continent.
Er is ook sprake van twee eilanden waarvan niet vaststaat of ze wel bestaan. Dit zijn Maria Theresa en Ernest-Legouvé rond 35°ZB 150°WL. Deze eilanden zouden respectievelijk zijn gezien in 1843 en 1902, maar zijn nooit gevonden.
Maria Theresa Maria Theresa of Tabor is mogelijk een eiland in de Grote Oceaan. Het eiland ligt ten oosten van Nieuw-Zeeland en ten zuiden van Frans-Polynesië. De precieze locatie van het eiland is onduidelijk en het is zelfs niet zeker of het eiland ooit wel bestaan heeft. Vaak wordt daarom aangenomen dat het om een spookeiland gaat. Het eiland is door geen enkel land opgeïst. Het eiland zou op 16 november 1843 ontdekt zijn door Asaph P. Taber. Volgens het logboek van Taber bevond het eiland zich op 36°50' Z, 136°39' W. De oudste melding van het eiland komt uit een Nieuw-Zeelandse krant uit 1856, waarin het gelokaliseerd wordt 37°00' Z, 151°13' W. In 1957 en 1983 werden pogingen gedaan het eiland te vinden, zonder succes. Bij dat laatste onderzoek werd op basis van oude zeekaarten en beschrijvingen bepaald, dat Maria Theresa, als het (nog) bestaat, waarschijnlijk duizend kilometer meer naar het oosten ligt. In 1966 werd er melding gemaakt van een radiozending vanuit Maria Theresa, maar dat bleek later een grap te zijn geweest. Het is mogelijk dat het eiland niet of niet meer bestaat. Op sommige kaarten staat het eiland niet weergegeven, op andere wel. In de Grote Bosatlas staat Maria Theresa wel weergegeven. Aangezien het waarschijnlijk om een koraalrif gaat, is het mogelijk dat het eiland inmiddels in zee is verdwenen.
Ernest-Legouvé Ernest-Legouvé is mogelijk een eiland in de Grote Oceaan. Het ligt ten zuiden van Frans-Polynesië en ten oosten van Nieuw-Zeeland. De precieze locatie van het eiland is niet zeker en het is zelfs niet zeker of het eiland ooit wel bestaan heeft. Vaak wordt daarom aangenomen dat het om een spookeiland gaat. Het eiland is door geen enkel land opgeïst. Het eiland zou in 1902 ontdekt zijn door het Franse schip Ernest-Legouvé. Het eiland zou zich bevinden op 35'E 12'Z, 150'E 40'W. Het eiland zou 100 meter lang zijn en er zou een ander eiland dichtbij in de buurt liggen. In 1982 en 1983 zijn er mislukte pogingen ondernomen het eiland terug te vinden. Aangezien het om een koraalrif gaat is het mogelijk dat het eiland wel bestaan heeft, maar inmiddels onder de zeespiegel is verdwenen. Op sommige kaarten is het eiland weergegeven, op andere niet. In de Grote Bosatlas staat het eiland weergegeven.